W nowym roku

Wiele osób jak zauważyłem publikuje swoje plany na dopiero co rozpoczęty 2010.
Jakie są moje? Heh. Mam zamiar w najbliższym czasie napisać dwa większe artykuły o - jakżesz by inaczej - o Avatarze i BSG. Poza tym skończyć wreszcie pozaczynane figury. Nie wiem jeszcze tylko czy nadal mam taki zapał do bitewniaków i figurek jak miałem. Z innych planów pojechać w tym roku na Polcon. W zeszłym mi się nie udało, ale z tego co mi o zeszłorocznym konwencie opowiedziano - niewielka strata.

Polskie Radio program 3. Msza żałobna...

Master Niszczyciel Jacek Sobala został właśnie dyrektorem 3ki.
Po jakże chwalebnym (ironia) wykończeniu z nadania Kwaczyńskich ukochanej Biski pan Sobala właśnie został skierowany na nowy odcinek frontu niszczenia - do zgoła wydawałoby się nieśmiertelnej 3ki PR. Jegomość ten jakże zasłużony w niszczeniu wszystkiego czego się tknie z namaszczenia Kwaczorów otrzymał zadanie zajebania radia które wyznaczało właściwie dotąd standard tego czym powinno być radio. Już nie będzie...
Sobala - ja pamiętam co zrobiłeś z Biską. Nie tylko ja pamiętam.

I po Avatarze

Właśnie wróciliśmy z Avatara.
Pierwsze wrażenie - świetne, "gęste" dla oczu widowisko i rzeczywiście - przełom w przedstawianiu filmu. Bez 3d film ten będzie dosłownie płaski i mdły, wszelka nędza fabuły wylezie, nie przesłonięta rewelacyjnym obrazem.
I tu dochodzimy do fabuły. Fabuła... Cóż, po prostu Pocahontas Disneya, niektóre sceny wręcz żywcem 'zerżnięte' z tamtej bajeczki. Dołóżmy do tego jeszcze nieco Tańczącego z wilkami. Postacie obcych tubylców, Navi, nienaturalnie (biorąc pod uwagę 'obcość' środowiska) uczłowieczone. Jeśli większość pokazanych zwierzaków ma po 6 kończyn i więcej niż dwoje oczu dlaczego i Navi nie mają podobnie? Ale to oczywiście staje się zrozumiałe biorąc pod uwagę potrzebę wzbudzenia u widza związku z obcymi, sympatii do nich. Z pewnością trudniej byłoby sympatyzować ze stworzeniami przypominającymi owady czy jaszczurki. No i nie wyobrażam sobie aby główny bohater mógł się tak zabujać w bohaterce z 8 oczkami i skrzelami mając umysł prostego marine.
Kolejna rzecz to nieomal absurdalne przejaskrawienie postaci, tych złych i tych dobrych. Ale to oczywiście nie character story tylko idea story.
Od strony fabularnej to filmidełko dla egzaltowanych nastolatków, aby się dobrze bawić trzeba po prostu wyłączyć mózg i chłonąć widowisko. Bez pytań i wątpliwości.
Nie żałuję że się wybraliśmy na Avatara. Ale nie jest to dzieło które się będzie roztrząsać przez tygodnie w zażartych dyskusjach. Plot jest prosty jak budowa cepa, ubrany w oszałamiające szaty.
Teraz można tylko czekać co nam filmowcy zaserwują następnego w tej technice. Z bardziej interesujących tytułów będzie to na pewno Alicja w Krainie Czarów Burtona. Ale to tez żadna nowa historia jedynie nowa interpretacja w nowej technologii.

BSG EasterEgg

Jeśli macie zainstalowanego Firefoxa 3 w ścieżce adresu wklepcie lub przekopiujcie ->

about:Robots

Surprise! :D

BSG - rozdrapywanie ran...

Jak już napisałem kocham ten serial. Ten z lat 2003-2009. No, może bez nieszczęsnego 2009. Szczerze mówiąc jestem fanboyem BSG do powiedzmy odcinka... 15 z ostatniej, 4 serii. A dwóch finalnych, szczególnie najostatniejszego nienawidzę. Czuję się tak jakby ostatecznie reżyser i scenarzyści zrobili mnie w kompletne bambuko, olali mnie zimnym moczem. Napisałem już o swoich, hmm... delikatnie mówiąc zastrzeżeniach. Teraz znalazłem na pewnym blogu (po angielsku) bardziej wyważone, jednak nie mniej krytyczne spojrzenie na problem zakończenia BSG. Oddaję głos Bradowi Templetonowi

Całość TUTAJ

Cytuję:

The successes, and then failures

During its run, BSG offered much that was great, in several cases groundbreaking elements never seen before in TV SF:

* Artificial minds in humanoid bodies who were emotional, sexual and religious.
* Getting a general audience to undertand the “humanity” of these machines.
* Stirring space battles with much better concepts of space than typically found on TV. Bullets and missiles, not force-rays.
* No bumpy-head aliens, no planet of the week, no cute time travel or alternate-reality-where-everybody-is-evil episodes.
* Dark stories of interesting characters.
* Multiple copies of the same being, beings programmed to think they were human, beings able to transfer their mind to a new body at the moment of death.
* A mystery about the origins of the society and its legends, and a mystery about a lost planet named Earth.
* A mystery about the origin of the Cylons and their reasons for their genocide.
* Daring use of concepts like suicide bombing and terrorism by the protagonists.
* Kick-ass leadership characters in Adama and Roslin who were complex, but neither over the top nor understated.
* Starbuck as a woman. Before she became a toy of god, at least.
* Baltar: One of the best TV villains ever, a self-centered slightly mad scientist who does evil without wishing to, manipulated by a strange vision in his head.
* Other superb characters, notably Tigh, Tyrol, Gaeta and Zarek.

But it all came to a far lesser end due to the following failures I will outline in too much detail:

* The confirmation/revelation of an intervening god as the driving force behind events
* The use of that god to resolve large numbers of major plot points
* A number of significant scientific mistakes on major plot points, including:
- Twisting the whole story to fit a completely wrong idea of what Mitochondrial Eve is
- To support that concept, an impossible-to-credit political shift among the characters
- The use of concepts from Intelligent Design to resolve plot issues.
- The introduction of the nonsense idea of “collective unconscious” to explain cultural similarities.
* The use of “big secrets” to dominate what was supposed to be a character-driven story
* Removing all connection to our reality by trying to build a poorly constructed one
* Mistakes, one of them major and never corrected, which misled the audience

And then I’ll explain the reason why the fall was so great — how, until the last moments, a few minor differences could have fixed most of the problems.

Oddam też głos Robertowi Blandowi z Tor.com:

Psst. Come here, I have a secret to tell you. From one godless monkey to another: up until the point that God actually proved to be real in the BSG universe, I really enjoyed the religious aspects of the show. I found it fascinating that a race of machines could have a monotheistic culture and that the human race was polytheistic. It was not lost on me either that the monotheistic culture waged their own form of ethnic cleansing upon the religiously misguided humans. Be that as it may, what really pulled me in was the process of mulling over how a race of machines could find religion in the first place, and secondly, why the humans were polytheistic. I certainly didn’t expect that the war they were fighting was a conflict waged by proxy, with Cylons and humans as mere puppets, with Almighty God on one side pulling His strings and the six gods on the other side pulling theirs. I knew I wasn’t watching a story akin to the Iliad. I could tell that the story was driven by the characters who were actually onstage—not by God or the gods. To think otherwise would have been downright foolish.

I am only half the fool, it turns out. Understand though: I am not the fool because I was wrong. I am the fool because I thought RDM & Co. were honest brokers. Silly me. I believe it was John Joseph Adams, one of Tor.com’s bloggers and member of the BSG Roundtable, that succinctly said, “Ronald D. Moore is dead to me.”

Actually, it’s worse. His characters are dead. All of them. They’ve been gutted, fileted, and hung out to dry. Their eviscerated husks are nothing more than bitter memories of what could’ve and should’ve been. This is what happens when writers run away from their own story, when they forego the most basic rule of writing: don’t lie to your audience. Don’t dupe them. Don’t you dare take their intelligence and treat it like toilet paper. Don’t. You. Dare.

But they did.

Całość tutaj ->